Ignacy Wyssogota Zakrzewski (1745–1802) był polskim szlachcicem herbu Wyskota, urodzonym w Starym Białczu w Wielkopolsce. Jako poseł ziemi poznańskiej na Sejm Wielki współtworzył reformy skarbowe związane z Konstytucją 3 maja 1791 roku i współzałożył Zgromadzenie Przyjaciół Konstytucji Rządowej, stając — obok Hugona Kołłątaja i Ignacego Potockiego — wśród najważniejszych zwolenników reformy.
W 1792 roku został pierwszym Prezydentem Warszawy, a urząd ten objął ponownie w 1794 roku, w czasie insurekcji kościuszkowskiej, zasiadając również w Radzie Najwyższej Narodowej. Po upadku powstania i ostatnim rozbiorze Polski został aresztowany i przetrzymywany w Petersburgu do 1796 roku. Ostatnie lata spędził w spokoju w Żelechowie, gdzie zmarł 15 lutego 1802 roku. Jest jedną z postaci, które Jan Matejko umieścił na obrazie «Konstytucja 3 maja 1791 roku».